Το αθηναϊκό προάστιο της Φιλοθέης ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1930 ως πρότυπο ελληνικού αστικού σχεδιασμού, βασισμένο στις αρχές της βρετανικής κηπούπολης. Παραμένει μέχρι σήμερα μια από τις πιο πράσινες και βιώσιμες περιοχές της πρωτεύουσας, με μεγάλους χώρους πρασίνου, φυτεύσεις στις δημόσιες πλατείες, και ένα ρέμα. Η συνοικία σχεδιάστηκε με τη μερική συμβολή του Δημήτρη Πικιώνη, του οποίου η παρακαταθήκη είναι ακόμα ορατή σε ορισμένα σημεία του δημόσιου χώρου. Από τις απαρχές της η Φιλοθέη είχε χαρακτηριστεί ως περιοχή αμιγούς κατοικίας. Παρά τη σταδιακή εμφάνιση πολυκατοικιών, η συνοικία διατηρεί τον προαστιακό της χαρακτήρα, με σειρές μονοκατοικιών με περιτοιχισμένους κήπους.
Μια τέτοια μονοκατοικία στην καρδιά της Φιλοθέης ανακαινίζεται αυτό το διάστημα από το Local Local. Κτισμένη αρχικά τη δεκαετία του 2000, η κατοικία άλλαξε πρόσφατα χέρια από πατέρα σε κόρη και αποφασίστηκε η πλήρης ανάπλασή της, ούτως ώστε να αποκτήσει μια πιο σύγχρονη αισθητική. Η παρέμβασή μας είναι ολιστική, με σχεδόν όλους τους εσωτερικούς τοίχους να έχουν καθαιρεθεί και τα περισσότερα ανοίγματα να έχουν τροποποιηθεί ελαφρά για να επιτευχθεί οπτική ισορροπία και οι βέλτιστες συνθήκες φωτισμού. Το πρόγραμμα παρέμεινε αναλλοίωτο, με τους χώρους διημέρευσης στο ισόγειο, τους χώρους ύπνου στον πρώτο και δεύτερο όροφο, χώρους προσωπικού και playroom στο υπόγειο και ένα βατό δώμα.
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά του αρχικού κτηρίου ήταν οι χτιστές ζαρντινιέρες στα μπαλκόνια, τις οποίες και διατηρήσαμε. Αυτοί οι μικροί κήποι συμπληρώνουν την παρουσία ενός εντυπωσιακού κυπαρισσιού στον μπροστά κήπο, το οποίο έχει αναδειχθεί ως μέρος της ταυτότητας της κατοικίας. Με μια τόσο έντονη παρουσία της φύσης, αποφασίσαμε να απλοποιήσουμε την αρχιτεκτονική και να κρατήσουμε το εσωτερικό ουδέτερο και ήρεμο, ούτως ώστε η προσοχή να στρέφεται προς τα έξω. Μέχρι και η πισίνα περιορίστηκε σε έκταση για να δημιουργηθεί ακόμα περισσότερος χώρος για φυτά.
Το αρχικό σπίτι ήταν σχεδιασμένο σύμφωνα με την μεταμοντέρνα αισθητική που ήταν δημοφιλής στην Ελλάδα εκείνη την περίοδο. Η παρέμβασή μας απομακρύνεται από εκείνο το στυλ, τροποποιώντας σημειακά τις αναλογίες και τα υλικά. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στον σχεδιασμό των προφίλ των ανοιγμάτων, των οποίων αλλάξαμε τις αναλογίες για να ταιριάζουν καλύτερα με τον όγκο του κτηρίου και τις ζαρντινιέρες. Όσο για τα εσωτερικά, έχουν επανερμηνευθεί μέσα από το πρίσμα του ύστερου μοντερνισμού, με καθαρές, ορθόγωνες γεωμετρίες και ξύλινες επενδύσεις στους τοίχους.
Αρχιτεκτονική μελέτη: Σοφία Ξανθάκου, Νικόλας Σαμπαζιώτης, Δήμητρα Βασιλειάδου
Kείμενο: Κυριάκος Σπύρου